Veelbelovend

Onlangs kreeg ik een bloem van mijn telefoonmaatschappij. Niet omdat ze iets wilden goedmaken, maar om me te vertellen dat ze een andere naam hadden gekregen. Het was een tak met een stuk of zes knoppen eraan. Ze hadden hem in een doosje verpakt, waar hij zo te zien al een poosje in had gezeten. Ik zette de tak gauw in een glas met water. De volgende ochtend bleek een van de knoppen ontloken te zijn. Een fel oranje bloem prijkte aan de groene tak. De rest zou spoedig wel volgen, dacht ik. Maar toen ik 's avonds thuiskwam was de steel geknakt en liet de bloem , dat wil zeggen, één bloem en vijf knoppen, moedeloos het kopje hangen. Ik gaf nog niet op. Ik knipte het geknakte deel van de steel, zocht er een kleiner vaasje bij en zette hem weer rechtop in het water. Zo kon hij er weer tegen, dacht ik.
Maar de volgende ochtend had de bloem opnieuw zijn hoofd laten hangen. Veel steel was er nu niet meer over. Ik twijfelde of ik nog een reddingspoging zou doen. Maar er zaten tenslotte nog vijf veelbelovende knoppen aan. Ik knipte nog een stukje steel eraf en zette de bloem, die nu wel erg kort geworden was, terug in het vaasje. Hij kon zijn kopje nauwelijks nog boven water houden. Een zielige vertoning.
Aan het eind van de dag was de bloem er desondanks in geslaagd zijn kopje slap over de rand heen te laten hangen. Het was voorbij. Verder dan veelbelovend was hij niet meer gekomen. Ik opende de vuilnisbak en liet daar het hoopje bloem dat ervan was overgebleven met een treurig gebaar in vallen. Er was niet eens meer een plofje te horen.
Ik ging zitten en dacht even na. Toen wist ik het. Het werd hoog tijd om een andere telefoonmaatschappij uit te kiezen.

 


reageer!

Naam:
E-mail:
Reactie op:
Opmerking: