Nieuwe Schrijfsels - Nieuwsbrief

Nr 12 - mei 2004

Nieuws

 

 

 

Website 1 jaar !

Mijn homepage had afgelopen maand feest: hij ging een jaar geleden de lucht in. Sindsdien zijn er nieuwe stukken en verhalen bij gekomen, en oude verhalen verdwenen. Ik won verschillende awards en kreeg talloze reacties van bekende en onbekende lezers op mijn verhalen, waarvoor hartelijk dank!

De site werd in zijn eerste levensjaar gemiddeld 7 1/2 keer per dag bezocht, met af en toe een flinke topdag (65 bezoekjes!)

Dinsdagavonds tegen tienen is het altijd het drukste op mijn website, blijkt uit de cijfers. Eerlijk gezegd zou ik niet weten waarom! Hebben jullie enig idee? Is er dan soms niks aan op tv?

De afgelopen maand heb ik niet zoveel geschreven. Want er moet natuurlijk ook gewoon gewerkt worden, hè. Wellicht dat er volgende maand weer wat nieuws te vinden is op mijn website, maar dat vertel ik in de volgende Nieuwe Schrijfsels.

Wel kwamen er in april enkele reacties binnen op het verhaal 'Ingelopen' van de vorige keer:
http://www.yorienvandenhombergh.nl Hartelijk dank daarvoor!

terug naar boven

Weeklog

 

Negen aanvullingen op mijn weeklog sinds de vorige keer. Ook daar kun je binnenkort weer nieuwe bijdragen tegemoet zien.

Lees ze allemaal op http://yorien.web-log.nl

terug naar boven

 

Waar moet je over schrijven?

Waar moet je over schrijven? John Gardner in 'De Kunst van het Schrijven' zegt het volgende.

Een vaak gegeven en meestal ongelukkig antwoord is: "Schrijf over dingen die je kent." Er is niets dat de fantasie meer beperkt, niets dat de psychologische censuur- en vervormingmechanismen sneller in werking zet dan de poging om interessant en naar waarheid te schrijven over de plaats waar je bent opgegroeid, over je calvinistisch moeder en je invalide jongere zusje.
Een beter, hoewel nog lang niet ideaal antwoord zou zijn geweest: 'Schrijf het soort verhaal dat je het beste kent en waar je het meeste van houdt - een spookverhaal, een stukje science fiction, een realistisch verhaal over je jeugd of wat dan ook.'

In een verhaal moet de schrijver de lezer er altijd allereerst van overtuigen dat de gebeurtenissen die hij vertelt, echt zijn gebeurd. Of hij moet de lezer overhalen te geloven dat ze echt zouden kunnen zijn gebeurd.
De realistische schrijver maakt de gebeurtenissen overtuigend door ze op de werkelijkheid te laten lijken. De schrijver van traditionele fantastische vertellingen met zijn verhalen over geesten of mensen die van gedaante veranderen of nooit slapen, pakt het anders aan: door de toon die hij aanslaat en de verscheidene trucjes die kritisch volgen bemoeilijken, krijgt hij het voor elkaar dat 'het ongeloof een ogenblik bewust wordt opgeschort, waardoor poëtisch geloof ontstaat' (Coleridge).

Fictie die gebaseerd is op de werkelijkheid, kan over het algemeen omschreven worden als fictie die ons van de authenticiteit ervan overtuigt door middel van documentatie van de echte wereld. Echte of zeer levensechte plaatsen en personages worden gebruikt - echte steden of steden waarvan we geloven dat ze echt zijn, hoewel de namen zijn veranderd, personages die uit het leven zijn gegrepen met eigen of gewijzigde namen. Toch komt er bij het leeuwendeel van het werk van een realist, regel na regel, veel meer kijken dat het nauwkeurig noemen van straten en winkels of het nauwkeurig beschrijven van mensen en buurten. Hij moet van ogenblik tot ogenblik concrete beelden tonen die gebaseerd zijn op zorgvuldige observatie van hoe mensen zich gedragen. Hij moet de verbindingen tussen de momenten geven, de exacte gebaren, gezichtsuitdrukkingen of opmerkingen die binnen een bepaalde scène de mensen van de ene emotie naar de andere voeren, van het ene ogenblik in de tijd naar het volgende.

Terwijl de realist argumenten gebruikt om de lezer zijn verhaal te laten accepteren, moet de fantastische schrijver hem betoveren en sussen om te zorgen dat hij zijn tegenwerpingen laat varen; dat wil zeggen, hij haalt hem over zijn ongeloof op te schorten. De schrijver van fantastische vertellingen documenteert zijn verhaal van moment tot moment met precies dezelfde exacte details die een realist gebruikt. In de eerste regels worden de natuurwetten enigszins gewijzigd, maar daarna wordt ervoor gezorgd dat alles daarna in die nieuwe wereld wel weer zeer waarschijnlijk is.

Lees er meer over in :


The Art of Fiction-John Gardner


The Art of Fiction
John Gardner

Andere tips

 

Op dinsdag 11 mei leest Bill Mensema voor uit eigen werk in het Usva Theater Munnikeholm 10, 9711 JA Groningen. Aanvang 20.30 uur, toegang 3,= euro. Kom luisteren naar zijn eigenzinnige verhalen !


Op internet kun je stemmen voor de international jazz vocal competition, waar mijn zus Heleen van den Hombergh aan meedoet!
Ga naar www.jazzconnect.com en registreer gratis met je emailadres, zodat je een stem op haar prachtige muziek kunt uitbrengen. Er zijn 161 inzendingen.
Heleen is te vinden bij nummer 101 tot 150.
Zorg dat ze gaat winnen!


terug naar boven


Contact

Wil je iets aan me kwijt? Gebruik het contactformulier!

terug naar boven

Water in de tuin / Minivijvers-P. Swindells

Onder water-Ecott, T.

Een prachtige vijver in uw tuin-W. Franke

Tuinvijvers-Peter Stadelmann

Vijvers en waterelementen-Robinson, P.

Vijvers en waterpartijen-Robinson

Vijvers-Rob Herwig

Tuinorganiser-Meijer, R.

Balkontuin en dakterras-Eeghen, F. van

101 vijvervragen-Ivo Pauwels

Water in de tuin / Formele Vijvers-P. Swindells

Over het water-H.M. van den Brink

Yoriens eBoek!

bestel nu

EBOEK VERHALEN 2003

door Yorien van den Hombergh
Yoriens eBoek!

Column

Minigenot

De tuinlieden kwamen om achterstallig onderhoud te plegen. Ze wisten van de woestenij achter het huis in één lange zonnige dag weer een toonbare tuin te maken.
De meeste rommel zoals oud hout, ingestorte tuintafels, kapotte bloempotten, groenafval en dode struiken haalden ze weg, maar twee grote bakken van kunststof lieten ze staan, omdat ze vermoedden dat ik er ooit een bedoeling mee had gehad. Daar stonden ze, temidden van de aangeharkte perkjes en gesnoeide struiken. Twee onooglijke bloembakken van elk een halve meter doorsnee, tot de rand gevuld met stinkende vochtige rottende oude bladeren, waar nog een paar zielige dode stengels bovenuit staken.
Het contrast kon niet groter zijn. Een wonder dat de mannen die dingen niet hadden meegenomen.
Ik had ze in geen jaren gezien, want de druivenranken van de achterburen hadden ze helemaal overwoekerd. Maar nu herkende ik ze meteen! Mijn zomertrots en zorgenkindjes van vier jaar geleden.

Wat een leuk idee, dacht ik vier jaar geleden. Minivijvertjes in de tuin. Een of meer bakken vol water, met vijverkorrels op de bodem en een paar frisse waterplanten erin. Gauw een boekje gekocht met nuttige tips en een winkelkar vol waterplanten afgerekend bij de Intratuin. Mijn drie minivijvertjes waren geboren. Een prachtig ontwerp had ik gemaakt, met waterlelies en kattenstaart, siergras en moerasplantjes. Een lust voor het oog. De hele zomer was ik ermee aan het redderen. Ik kocht een testsetje, om de zuurgraad van het water te meten. Regenwater was gunstig, las ik in mijn boekje. Ik ving daarom speciaal regenwater op en bewaarde het in plastic flessen om de vijvers aan te vullen in droge tijden. Na een poosje landden vogels op de rand voor een slokje, en op een gegeven moment woonde er zelfs een kikkertje in de grootste vijver. Wat een genot! Maar de lelies overleefden de winter niet en een van de bakken vroor kapot. Natuurlijk begon ik de volgende lente welgemoed aan het tweede minivijverseizoen. Maar het werd een droge zomer en al gauw rukte de gevreesde draad-alg op. Regenwater had ik niet in voorraad. Vieze, slijmerige groene slierten ontsierden de bakken. Zelfs agressief anti-algmiddel mocht niet baten. De vijvers slibden helemaal dicht en kikkers waagden zich er niet meer in. De druiventrossen van de achterburen onttrokken de bakken al gauw aan het oog en zo raakten de minivijvertjes in de vergetelheid.
Totdat ze dus vorige week weer tevoorschijn kwamen.
En nu heb ik de smaak weer helemaal te pakken! De kattenstaart, die het al die tijd heeft weten vol te houden, loopt nu al weer uit, en het wemelt in het water van de torretjes, slakjes, wurmpjes en micro-organismen die ik met een fles uit een nabijgelegen heldere sloot heb opgevist. Mijn minivijvertjes leven weer! Bij mooi weer vind je me zittend naast de bakken, voorovergebogen, starend in het water, gewoon, om de torretjes en wurmpjes gezelschap te houden. Misschien dient er zich binnenkort zelfs weer een kikkertje aan. En nu maar hopen dat we een natte zomer tegemoet gaan.


©Yorien van den Hombergh
5 mei 2004

 

REAGEER !

terug naar boven

 

bol.com is 5 jaar! Vier het mee met geweldige kortingen!