Nieuws
|
|
|
-
In
de maand mei telde de site 316
bezoekjes
-
Op
22 mei werd de site voor de vijfhonderdste
keer bezocht sinds de lancering op 13 april jongstleden.
Dit getal moet je wel met een klein korreltje zout nemen, want
mijn eigen bezoeken worden ook meegeteld. Ik kom natuurlijk
regelmatig op mijn eigen site om te controleren of alles het
nog doet. Maar toch.....
|
-
Nieuwe
Schrijfsels ontvang je elke eerste woensdag van de maand in
je mailbox.
Geef
met één klik je mening over deze editie bij
de POLL voor Nieuwe Schrijfsels nr 2! Wel eerst even inloggen.
-
Wil
je iets aan me kwijt? Gebruik het contactformulier!
-
Help
mee om mijn site in de top vijftig te houden. Klik op de
stemknop op de homepage.
|
|
Een
beetje een maf maar wel vermakelijk boek, vind ik.
Flaptekst:
Félix Ferrer, een vijftigjarige galeriehouder, moet het na
een hartaanval rustiger aan doen. Eenmaal hersteld gaat hij op seksueel
en commercieel avontuur uit. Hij verlaat zijn vrouw, die hem 'op
de zenuwen werkt'. En omdat de handel in de hedendaagse kunst de
dood in de pot is, besluit hij zich te specialiseren in eskimokunst.
Een kunstschat voert hem naar de Noordpool. Terug in Frankrijjk
wordt zijn 'goudmijn' hem ontstolen, weigert zijn bank hem een nieuwe
lening en krijgt hij opnieuw een hartinfarct. Aan zijn ziekbed ontmoet
hij de vrouw van zijn dromen. Maar het zit Ferrer weer niet mee.
Op het cruciale moment zegt ze wat meer 'bedenktijd' nodig te hebben.
Het
boek is vertaald uit het Frans door Théo Buckinx (Je m'en
vais)
Voor
de taalvirtuozen: lees het
franstalig interview met Jean Echenoz, die in 1999 de Prix Goncourt
won voor dit boek.
|
|
|
|
 
 
 
|
Column |
Kalende
mannen
Hij
was er weer eens, die vreemde reclame over krasloten. Er zit een kalende
man aan de bar te krassen en een eng beest kruipt razendsnel van achteren
naar hem toe, klimt zijn rug op en neemt plaats op zijn kalende schedel.
Ik heb deze reclame al heel vaak gezien maar ik begrijp hem nog steeds
niet. Het is een lelijke man, en als het enge beest op zijn hoofd terecht
is gekomen blijft het een lelijke man, maar dan met iets engs op zijn
kop.
Dus
wat brengt dat kraslot hem eigenlijk?
Ik had geen idee wat een gemiddeld haarstukje zo ongeveer moest kosten,
totdat ik deze reclame zag. Blijkbaar moet je dus minimaal de loterij
winnen om iets aan die oprukkende kaalheid te kunnen doen.
Ik heb met ze te doen, die mannen die hun haar verliezen. Iets kwijtraken
dat je lief is, vindt niemand leuk, dat begrijp ik ook wel. Maar tegenwoordig
is het toch helemaal niet erg om een glimmende schedel te hebben? Het
is juist ontzettend cool, zo lijkt het. Je zal ze de kost moeten geven,
die juist vele uren voor de spiegel met tondeuse en scheerapparaat in
de weer zijn om elk beginnend sprietje op de hoofdhuid tijdig in de kiem
te smoren. Het begon natuurlijk met Kojak, de detective met de lolly van
de jaren zeventig. In die tijd was dat nog heel bijzonder en tijdenlang
durfde niemand hem te volgen. Maar sinds de jaren negentig scheert elke
man die zich ook maar een beetje artiest noemt, zijn schedel helemaal
kaal.
Wilfried
de Jong laat in de leader van zijn programma Sportpaleis de Jong zelfs
beelden projecteren op zijn trotse gladde schedel. Maar ook bij de mannen
van staal, die alles behalve artiest zijn, vinden we menig glimmende kop.
Wat dacht je bijvoorbeeld van captain Picard van the Enterprise (Star
Trek, the next generation). Een toonbeeld van rechtschapenheid, een loyale,
moedige officier die aan het hoofd van zijn talentvolle crew menig buitenaards
wezen weet te redden van een wisse dood. Om over de koppen van die 'aliens'
zelf nog maar te zwijgen.
En ook in medialand of de politiek kom je ze tegen. Menig televisielamp
wordt in de gecultiveerde kop van Frits Wester weerspiegeld. Wat zagen
we die man vaak op de buis begin dit jaar.
De jong, Picard en Wester, toch niet de minsten zou je zeggen. Het zou
me verbazen als de verkoopcijfers van de tondeuse de afgelopen tien jaar
hierdoor niet zijn verdubbeld. Met zulke voorbeelden moeten die dingen
toch als warme broodjes over de toonbank zijn gegaan. Ik heb het niet
opgezocht, maar ik weet zeker dat een tondeuse minder kost dan een haarstukje,
of een middagje haarinplant (hè, Gerard Joling?).
Dus, zou
iemand mij misschien kunnen uitleggen hoe ik die vreemde reclame voor
krasloten met dat enge beest dan in godsnaam moet verklaren?
©Yorien van den Hombergh
2003
REAGEER
!
|
Lezen
met de ogen dicht - beluisteren met RealAudio:
Kalende
Mannen - voorgelezen door Yorien
|
Ik ben weg - Jean Echenoz